Ma­łe rą­czki na­szych dzie­ci po­tra­fią two­rzyć praw­dzi­we cu­da! A ma­łe rą­czki ma­łych dzie­ci, od­ry­so­wa­ne na ko­lo­ro­wym pa­pie­rze, to świet­ny ma­te­riał na nie­pow­ta­rzal­ne i krea­ty­wne pra­ce pla­sty­czne. Za­pra­sza­my więc wszy­stkie dzie­ci do wspól­nej za­ba­wy.

Ba­zą dla obu pre­zen­to­wa­nych tu prac są ko­lo­ro­we for­my dzie­cię­cych dło­ni, któ­re zo­sta­ły od­ry­so­wa­ne i wy­cię­te z bry­sto­lu. Mo­tyw dło­ni na­da­je pra­com bar­dzo oso­bi­ste­go, in­dy­wi­dual­ne­go cha­rak­te­ru. Prze­strzeń dło­ni mo­że więc po­słu­żyć ja­ko miej­sce do za­pi­sa­nia włas­nych ma­rzeń, ży­czeń lub - w przy­pad­ku prac gru­po­wych - mi­łych słów dla swoich naj­bliż­szych ko­le­gów.
Pra­ce mo­gą być ró­wnież wy­ko­na­ne przez młod­sze dzie­ci, któ­re od­ry­so­wa­ną dłoń mo­gą w up­ro­szczo­ny spo­sób wy­drzeć z pa­pie­ru, a tekst za­stą­pić ma­łym ry­sun­kiem.

1) Na ko­lo­ro­wym bry­sto­lu kil­ka­krot­nie od­ry­so­wu­je­my dło­nie, a na­stęp­nie wy­ci­na­my je lub rę­cznie wy­dzie­ra­my. Wy­cię­te dło­nie uk­ła­da­my w kształt wa­chla­rza i skle­ja­my w miej­scach, w któ­rych po­szcze­gól­ne ele­men­ty na­cho­dzą na sie­bie, skle­ja­my przy po­mo­cy kle­ju w sztyf­cie. Bę­dzie to ogon na­sze­go pta­ka.

2) Ze zło­te­go kar­to­nu ho­lo­gra­fi­czne­go wy­ci­na­my tu­łów, gło­wę i dziób tę­czo­we­go pta­ka. Ele­men­ty te łą­czy­my przy po­mo­cy dwu­stron­nej taś­my kle­ją­cej. Aby uzys­kać cie­kaw­szy, bar­dziej prze­strzen­ny efekt, mię­dzy ele­men­ty wkle­ja­my ka­wa­łek fo­lii pian­ko­wej.

3) Z ko­lo­ro­wej fo­lii ho­lo­gra­fi­cznej wy­ci­na­my skrzy­deł­ka i piór­ka, któ­ry­mi de­ko­ru­je­my gło­wę pta­ka. Wszy­stkie te ele­men­ty pod­kle­ja­my od spo­dniej stro­ny głó­wnej for­my. Go­to­wy tu­łów pta­ka de­ko­ru­je­my fan­ta­zyj­ny­mi wzo­ra­mi, któ­re wy­ko­nu­je­my kon­tu­rów­ka do wi­tra­ży. Na­le­ży pa­mię­tać, że kon­tu­rów­ka mu­si wy­schnąć przed dal­szą pra­cą!

4) Te­raz przy­go­to­wu­je­my no­gi tę­czo­we­go pta­ka. Na koń­cu sznur­ka (ok. 45 cm) za­wią­zu­je­my du­ża pę­tel­kę. Na­stęp­nie na­wle­ka­my na sznu­rek ok. 20-tu ko­ra­li­ków i na dru­gim koń­cu sznur­ka ró­wnież za­wią­zu­je­my pę­tel­kę. Sznu­rek, z pro­por­cjo­nal­nie po­dzie­lo­ny­mi ko­ra­li­ka­mi, skła­da­my na pół i od ty­łu, przy po­mo­cy dwu­stron­nej taś­my kle­ją­cej, przy­kle­ja­my do tu­ło­wia pta­ka.

5) Tak wy­ko­na­ny tu­łów łą­czy­my dwu­stron­ną taś­mą kle­ją­cą z ko­lo­ro­wym ogo­nem.

Tę­czo­wy ptak jest już go­to­wy. Na piór­kach je­go ogo­na moż­na np. za­pi­sać imio­na blis­kich nam osób. Z pe­wno­ścią bę­dzie to cie­ka­wa de­ko­ra­cja dzie­cię­ce­go po­ko­ju.

1. Na ko­lo­ro­wym bry­sto­lu kil­ka­krot­nie od­ry­so­wu­je­my dło­nie dziec­ka. Otrzy­ma­ne kształ­ty wy­ci­na­my i pro­mie­ni­ście na­kle­ja­my na brze­gach ko­ła o śre­dni­cy 18 cm (ko­ło wy­ci­na­my wcześ­niej ze szty­wne­go bry­sto­lu. Ja­ko szab­lon te­go kształ­tu mo­że po­słu­żyć nam jed­no z kó­łek ori­ga­mi).

A­by pra­ca na­bra­ła cha­rak­te­ru in­te­gru­ją­ce­go gru­pę war­to po­pro­sić ucze­stni­ków o pod­pi­sa­nie swoich pa­pie­ro­wych dło­ni i wy­mie­nie­nie się ni­mi z po­zo­sta­ły­mi dzieć­mi. Moż­na ró­wnież po­pro­sić o za­pi­sa­nie na dło­niach np. wa­ka­cyj­nych ży­czeń czy in­nych mi­łych słów i po­da­ro­wa­nie ta­kich dło­ni swoim naj­bliż­szym ko­le­gom i ko­le­żan­kom.

2. Na wierzch na­kle­jo­nych na ko­ło dło­ni na­kle­ja­my ko­lej­ne ko­ło ori­ga­mi – bę­dzie to prze­strzeń do de­ko­ro­wa­nia man­da­li oraz spo­sób na este­ty­czne za­mas­ko­wa­nie miej­sca, w któ­rym przy­kle­ja­liś­my pa­pie­ro­we dło­nie.

3. Przy po­mo­cy oz­dob­nych dziur­ka­czy wy­ci­na­my z fo­lii ho­lo­gra­fi­cznej do­wol­ną ilość cie­ka­wych, po­do­ba­ją­cych się nam kształ­tów. Otrzy­ma­ny­mi kształ­ta­mi de­ko­ru­je­my man­da­lę, pa­mię­ta­jąc, że pra­cę roz­po­czy­na­my od sa­me­go środ­ka. Po­szcze­gól­ne kształ­ty na­kle­ja­my przy po­mo­cy kle­ju w sztyf­cie.

Kształ­ty uzys­ka­ne przy po­mo­cy dziur­ka­czy moż­na ró­wnież za­stą­pić go­to­wy­mi kształ­ta­mi np. z fo­lii pian­ko­wej (kwiat­ki – MC 4322, owo­ce – MC 4327, fi­gu­ry geo­me­try­czne – IA 5052) lub sa­mo­przy­lep­ny­mi mo­zai­ka­mi (PW 0450, PW 0460).

W swoim tra­dy­cyj­nym uję­ciu uk­ła­da­nie man­da­li zwią­za­ne jest z prak­ty­ka­mi me­dy­ta­cyj­ny­mi bud­dyj­skich mni­chów. W pre­zen­to­wa­nym wa­rian­cie, któ­ry jest je­dy­nie in­spi­ro­wa­ny sa­ma for­mą dzia­ła­nia opar­te­go u uk­ła­da­nie ele­men­tów na ko­li­stej pła­szczyź­nie, sta­no­wi ona wy­łą­cznie okaz­ję do wspól­nej za­ba­wy i cie­ka­we­go dzia­ła­nia w gru­pie.