Nie ma chyba przedszkola, w którym nie można by odnaleźć choć jednego stempla. Zresztą można go również wykonać samodzielnie z ogólnie dostępnych materiałów jakimi są: korki, klocki, liście, owoce, korzenie warzyw itp.
Technika stemplowania bardzo często wykorzystywana w pracy z małym dzieckiem wywołując jednocześnie żywe zainteresowanie ze strony małego użytkownika. Szczególną zaletą tej techniki jest natychmiastowy, ciekawy efekt uzyskanej pracy. Jest szczególnie akceptowana przez te dzieci, którym plastyczna wypowiedź sprawia sporo trudności.
W przypadku stempli wykonanych samodzielnie jest ona również elementem wyjściowym dla innych technik oraz różnych celów terapeutycznych np.: przy pomocy stempli można uzyskać ciekawy do kolorowania lub wykonać różnorodne pomoce terapeutyczne, mające zastosowanie w kształtowaniu prawidłowych procesów rozwojowych tj. (szlaczki w układzie pasowym, loteryjki tematyczne, rebusy, książeczki, szyfry, umożliwiają przeprowadzenie logicznego dyktanda).
Podczas prac i zabaw ze stemplem dziecko:
-
kształci orientację przestrzenną poprzez rozmieszczanie, rozplanowanie, tworzenie wzajemnych układów,
-
doskonali koordynację wzrokowo - ruchową manipulując stemplem przez zachowanie właściwego ułożenia w stosunku do podłoża i określanie wzajemnych stosunków między pozostałymi elementami,
-
podnosi sprawność manualną przez precyzyjną manipulację różnymi rodzajami stempli
-
kształci wyobraźnię przestrzenną i pamięć wzrokową
Zabawy ze stemplami:
(Wiele ciekawych rozwiązań zabaw ze stemplami zostało opracowane i przedstawione w książeczkach z kartami pracy do kopiowania: Teresa Kowalska - Potyczki kota pysia z literkami, Anna Sowińska - Potyczki kota pysia z cyferkami, Anna Sowińska - Potyczki kota Pysia z przyrodą, wydanych przez Nową Szkołę z Łodzi.)
Wizytówki
Każde z dzieci wykonuje sobie za pomocą stempla wizytówkę. Po ustawieniu grupy w kole następuje przedstawienie się (dziecko kłaniając się lub machając ręką mówi nazwę obrazka, które ma na wizytówce). Podczas przedstawiania się zwracamy uwagę czy dziecko potrafi poprawnie odczytać nazwę obrazka. Dzięki wizytówką można również bardzo szybko podzielić klasę na grupy.
Rodzinki
Na dany sygnał dzieci szukają swoich rodzinek - kluczem w poszukiwaniu jest ilość sylab w nazwie obrazka (w przypadku młodszych dzieci, najpierw każde dziecko dzieli swój wyraz na sylaby stojąc w kole, a dopiero potem następuje poszukiwanie rodzinek). Kiedy każdy z uczestników odszuka swoją rodzinkę wówczas na sygnał każde z dzieci głośno mówi swoją nazwę i dzieląc ją na sylaby przy jednoczesnym klaskaniu. Tą czynność powtarzamy dopóty, dopóki cała grupa nie "wyklaszcze" swoich nazw w tym samym rytmie.
Tak prezentuje się każda z grup - w ten sposób sprawdzamy również czy ktoś się nie zgubił oraz ćwiczymy rytmiczne i harmonijne wypowiadanie nazw. Jeśli w grupie znajdzie się dziecko, które nieprawidłowo podzieliło swoją nazwę na sylaby samo odkryje swój błąd.
Puzzle
Każde z dzieci wybiera sobie dowolny stempel i powiększa go do dużych rozmiarów za pomocą kserokopiarki. (takie powiększone stemple, aby usprawnić pracę podczas zajęć może przygotować wcześniej nauczyciel.) Teraz możemy przystąpić do dwojakiego rodzaju pracy:· I wariant - pracę plastyczną malujemy za pomocą kredek, a następnie tniemy na dowolne części pakujemy do koperty i dajemy innemu dziecku w grupie, aby go samodzielnie złożyło.· II wariant - kartkę składamy na równe części poprzez ciągłe te same złożenia kartonu (ciągle na pół) wielkość złożeń zależy od wieku dzieci - im dziecko jest młodsze, złożenia są większe.
Teraz rozcinamy każdą z części, mieszamy je i przechodzimy do malowania każdej małej części z osobna. Na podkładzie kolorowego papieru rysunkowego (dobrze jeśli jest mniejszy niż kartka ze stemplem) naklejamy złożony już ponownie stempel - uzyskamy ciekawy efekt kolażu.
Pary czyli co do siebie pasuje
Dzieci wykonują lub losują kartki ze stemplami, a następnie na hasło dobierają się w przypadkowe pary (sygnałem może być gasnąca muzyka) i po kolei przedstawiając się innym uczestnikom zabawy wyjaśniają co może ich ze sobą łączyć (oczywiście chodzi o nazwy obrazków na wizytówkach). Z każdym razem zwiększamy ilość osób w krupie te pary, które się połączyły, łączą się z następnymi parami itp. Ciągle muszą szukać części wspólnych i uzasadniać co może ich połączyć - bardzo dobre ćwiczenie w pokonywaniu trudności.
Galeria:
   
|
