Pedagogika zabawy rozwinęła się w latach 70 XX wieku w Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Austrii jako metodyka pracy z grupą. Była wynikiem poszukiwań dróg wspierania rozwoju człowieka, polepszania komunikacji interpersonalnej oraz integracji grupy.
Opierała się na praktycznych doświadczeniach nauczycieli i wychowawców, a jej teoretyczne założenia wywodziły się z psychologii humanistycznej - człowiek jako osoba rozwijająca się przez całe życie i dążąca do samorealizacji, całościowa wizja człowieka: rozum, emocje i zmysły.
Do upowszechnienia pedagogiki zabawy w Polsce przyczyniła się doktor Zofia Zaorska, która w roku 1990 zainicjowała Klub Animatora Zabawy KLANZA. Klub działał od 1995 roku

Marta Wieczorek

Cel: Zabawa sprzyja integracji grupy, wyzwala wspólne, pozytywne przeżycia, pozwala przekazać pewne treści poznawcze, ćwiczy koordynację, wyobraźnię i mowę. Scenariusz przewidziany jest na około 60 minut, prowadzenie- 1 osoba. Zabawa przeznaczona jest dla dzieci jak i również dla dorosłych. Zajęcia mogą być przeprowadzone w sali lub na powietrzu.

Czas trwania: 1 godzina

Pomoce dydaktyczne: chusta animacyjna

Pomoce dodatkowe: małe chustki, białe kartki, kredki

Środki dydaktyczne: magnetofon, kaseta z nagraniem

W pierwszych latach życia dzieci uczą się języka, wyrażania emocji, tworzenia więzi z dorosłymi i rówieśnikami, i wielu innych niezbędnych rzeczy. Uczą się - pod warunkiem, że mają do tego sprzyjające warunki. Kiedy mogą poznawać świat w grupie starszych i młodszych kolegów, koleżanek i przy okazji zabaw z nimi uczyć się współpracy, pomagania innym, oraz radzenia sobie z różnymi trudnymi sytuacjami.